اردشیر معاذی تبریزی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 9
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(ز 837 ق)، شاعر، متخلص به معاذى. از نسل معاذ بن جبل بود. وى مداح دربار شروانشاهیان و نزد آنان گرامى بود. امیرهوشنگ بن كاوس بن كیقباد (784 -774 ق) و امیر شیخ ابراهیم بن سلطان محمد ابن كیقباد (820 -780 ق) را مدح كرد. وى سفرهایى به آذربایجان، اران و گیلان داشت. در گیلان، در مدح رضىالدین كیا و امیر سید رضا كیا، كه از حكام آن سامان بودند، قصایدى سرود. همچنین او در 837 ق امیر ناصر كیا را نیز مدح گفت. معاذى با كمال خجندى، محمد عصار تبریزى، بدیع تبریزى و سلمان ساوجى معاصر بوده و عصار را به استادى ستوده است. از آثارش: «دیوان» شعر، در پنج هزار بیت. وى، بنا به گفتهى صاحب «تذكرهى شعراى آذربایجان»، مناظرههاى زیادى دارد، از جمله: «چنگ و نى»؛ «سیف و قلم»؛ «سهم و قوس»؛ «زلف و روى»؛ «آینه و شانه».
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}